منوی سایت

ساختمان اپرا در ایروان

ساختمان اپرا در ایروان
در سال 1868 آهنگساز و رهبر ارکستر اهل ارمنستان به نام Tigran Chuhajyan اولین اپرای بین‌المللی ارمنستان را در قرن چهارم و زمانی که کشورش در حال مبارزه برای بدست آورن استقلالش بود، با نام "The Arshak II " ساخت و دقیقا به دلیل همین اپرا بود که لقب "Armenian Verdi " را به او دادند. او اولین آهنگساز ارمنی بود که اپرای کوچک و درام موزیکال را تولید کرد. Tigran Chuhajyan سهم بسزایی در به وجود آمدن خانه‌ی اپرا داشت که نمی‌توان از آن چشم‌پوشی کرد. مسلما پیش از او نیز آهنگسازان ارمنی زیادی وجود داشتند که با نمونه‌های مختلف سالن‌های تئاتر موزیکال سر و کار داشتند اما کمبود یک خانه‌ی اپرای واقعی که بتوانند تمامی ایده‌هایشان را در آن پیاده کنند، کاملا احساس می‌شد و همیشه رویای داشتن آن را در ذهنشان داشتند تا بالاخره در سال 1933 این رویا به حقیقت پیوست.
شروع ساخت خانه‌ی اپرا به 28 نوامبر 1930 و دهمین سالگرد جمهوری ارمنستان شوروی برمی‌گردد و ساختمانش در 20 ژانویه 1933 افتتاح شد. کمی پس از آن نیز یک گروه باله تشکیل شد. این سالن که توسط معمار برجسته تامانیان طراحی شد، از دو سالن با نام‌های سالن کنسرت آرام خاچاتوریان و سالن اپرا و باله ملی تئاتر ارمنستان با یک سقف واحد و دو استیج متفاوت تشکیل شده است. هردو سالن شبیه به آمفی‌تئاترها طراحی شده‌اند و اکوستیک هستند. البته سالن کنسرت آرام خاچاتوریان (Aram Khachaturian ) توسط پسر تامانیان، جورج ساخته شده است. جورج پس از مرگ پدرش کار او را تکمیل کرد. این سالن گنجایش 14000 نفر را دارد، در حالی که سالن باله و اپرا بالغ بر 1260  نفر را در خود جای می‌دهد.
سالن تئاتر رسما در 20 ژانویه 1933 افتتاح شد. کمی پس از آن، گروه باله تشکیل شد. اپرای (Almast ) - اولین اپرایی که در آنجا اجرا شد و در واقع تنها اپرای آهنگساز مشهور الکساندر اسپندیریان (Alexander Spendiarian) بود. اما داستان این اپرا به این شرح است: این اپرا از رویارویی اسپندیریان و شاعر و نویسنده‌ی ارمنی محبوب هوهانس تومانیان (Hovhannes Tumanyan) به وجود آمد و در سال 1916 اجرا شد. تومانیان سه تا از اشعارش را برای اپرای بین‌المللی پیشنهاد داد: "Anush "، "Parvana "، "The siege of the Tmbouk castle ". اسپندیریان علاقه‌ی خاصی به آخرین قطعه داشت و شدیدا تحت تاثیر زیبایی آن قرار گرفته بود. او همچنین علاقه‌مند به اشعار فردوسی بود. اسپندیریان که یک آهنگساز روسی - ارمنی بود شروع به مطالعه موسیقی محلی ارمنستان کرد و آن طوری که یک آهنگساز بعدها گفت، بیشتر قطعات اپرا را با تاثیرپذیری از Nioaghayos Tigranian ساخت. کتاب اشعار اپرا یا اپرانامه (Libbretto) قرار بود توسط تومانیان نوشته شود، اما به دلیل حجم بالای کاری از نوشتن آن دست کشید و کتاب اشعار اپرا را یک شاعر روسی به نام Saphy Parnok نوشت و در سال 1916 تکمیل شد. پس از آن، اسپندیریان شروع به کارکردن روی اپرا کرد، نمره‌ی آواز (The Vocal Score) در سال 1923 تمام شد. سپس تا زمان مرگش روی تنظیم اهنگ‌ کارمی‌کرد، اما با تمام این اوصاف موفق نشد که آن را تکمیل کند. اپرای Anush که یک اپرای ۵ پرده‌ای بود، در سال 1912 توسط آهنگساز و تنظیم‌کننده، آرمن تیگرانیان (Armen Tigranian) و براساس شعر هوهانس تومانیان (Hovhannes Tumanyan) ساخته شد. این اپرا در سال 1935 درخانه‌ی اپرا اجرا شد. اپرای Anush یک داستان عاشقانه از یک دختر روستایی به نام Anush را به تصویر می‌کشد که عاشق چوپانی به نام Saro می‌شود. در یک بعدازظهر، دو برادر به نام‌های Anush و Saro با یکدیگر مبارزه می‌کنند که در آن Saro موفق به شکست برادر Anush می‌شود که نهایتا به دلیل همین شکست، Mossy (برادر Anush) به Saro شلیک می‌کند و پس از مرگ او Anush دیوانه می‌شود و خود را از بالای یک صخره به پایین پرتاب می‌کند. این اولین اپرایی بود که به طور کامل از موسیقی محلی و فرهنگ ارمنستان الهام گرفته بود. اپرای David Bek نیز یکی دیگر از اپراهایی بود که نخستین بار در سال 1950 در این سالن برگزار شد. این اپرا توسط آرمن تیگرانیان و براساس رمان David Bek از نویسنده‌ی مشهور ارمنی Raffi ساخته شد. پس از مرگ آهنگساز، اپرانامه توسط A. Ter Hovhannisyan تکمیل و اپرا نیز توسط Levon Khoja-Eynatov و Budaghyan کامل شد.